hoe mijn droom werkelijkheid werd

Ik werk met dromen. Dat klinkt nogal vaag. Hoe gaat dat dan? wat doe je en wat doe je niet. Ik zal aan de hand van mijn eigen leven vertellen waar dromen toe kunnen leiden. Ze maken namelijk mijn leven spannend.

In, ik denk dat het november, 2011 was had ik een droom. Ik was in een soort weiland met meerdere mensen. Aan de rechterkant was gras, een deel kort en een deel lang. Ik zat op de grond en zag achter me een ananas (pineapple) groeien uit de grond. Maar hij groeide niet recht omhoog maar in een spiraalvorm. Ik zag een witte bloem en rode schulpen die dus in een spiraalvorm groeide. 
Toen ik wakker werd voelde ik me verbaasd en blij, wauw wat een bijzondere droom.

Omdat ik mijn dromen interessant vind en wil weten wat ze voor me betekenen ben ik daar via de methode van Robert Moss naar gaan kijken. Ook zit ik in een internationale droomgroep met mensen van over de hele wereld die elkaar helpen om duidelijk te krijgen wat de droom voor mij betekent.

Bij het uitzoeken zei iemand die engelstalig is: zou het niet te maken kunnen hebben met het activeren van de pineal gland? Ik ben op internet gaan kijken en vond daar iets over het activeren van het derde oog. Het was een interessant theorie waar ik niet aan gedacht had. Ik las er iets over en dat was het.

Een paar maanden later kwam ik op een website iets tegen wat mijn aandacht trok: the pineal tone technique. Door de woorden pineal werd mijn aandacht getrokken, want het had connecties met mijn pineapple en de pineal gland. Ik las nl dat het de pineal gland zou activeren om bepaalde klanken te zingen.

Ik heb in mijn leven vaker op verschillende manieren met klanken gewerkt dus ik vond het interessant om erover te lezen. Ene Dr Todd zou die technique toepassen. Hij had de bedoeling om op 21 december 2012 met een groep mensen van over de hele wereld naar Hawaii te gaan en daar die klanken te zingen. Wauw heel interessant. Om mee te kunnen doen moest je een oefenweekend volgen, hij gaf die over de hele wereld en mensen die zich aangetrokken voelde om dat te doen konden zich aanmelden.

Mijn belangstelling was gewekt. Ik heb gekeken waar die oefenweekenden werden gegeven. De dichtsbijzijnde stad was Brussel, een paar maanden later.

Wat ik erover las was interessant, dus ik heb me aangemeld voor het oefenweekend in Brussel in april 2012 in het Metropole hotel. Daar ben ik geweest, het was druk, een grote zaal vol mensen. Het bijzondere was dat er mensen van over de hele wereld naar Brussel waren gekomen voor dit weekend. Er werd ook tijdens de bijeenkomst verteld dat er mensen uit 44 verschillende landen waren. Alle landen werden genoemd. Men kwam uit australie, amerika, india, noem het op. Er waren zelfs landen waar ik nog nooit van had gehoord. Hoe kwamen al die mensen op die pineal tone technique? geen flauw idee.

We zongen klanken van 24 verschillende levels  zoals Dr Todd ze had samengesteld. De bedoeling was om in december in 2 groepen te zingen. de 24 levels werden in paren van 2 levels in canon gezongen. Dat werd ook even geoefend, het was apart hoe mooi het klonk. Mensen die elkaar niet kenden dat die samen zulke mooie klanken konden produceren. Apart. Sommige levels deden iets met me, anderen niet.

Na het weekend keek ik er met gemengde gevoelens op terug. Ik wilde best naar Hawaii maar ja dat was natuurlijk geen haalbare kaart. Fysiek al niet maar ook financiel niet.

Door een bijzondere samenloop van omstandigheden, met hulp van een vriendin en na maanden van twijfels en ja, nee gedachten heb ik begin november de knoop doorgehakt en besloten het gewoon te gaan doen. Naar Hawaii om daar 3 dagen de klanken te gaan zingen met een groep van 800 mensen van over de hele wereld, onder leiding van Dr Todd en 2 assistenten. We zouden 2 dagen oefenen om de 12 levels in paren te zingen en op 21 december zou de uitvoering zijn.
We hadden thuis de 24 levels gekregen om te oefenen zodat we op Hawaii direct met de canons konden starten.

De reis was een hele onderneming. 11 uur naar Los Angelos vliegen 6 uur wachten en dan nog 6 uur vliegen, alleen maar over zee naar het eiland Maui. Ik kwam daar zaterdag s`avonds laat aan. Ik had 3 dagen voor het zou starten, dinsdag moesten we ons melden en zouden we in 2 groepen ingedeeld worden en s`avonds was er nog een bijeenkomst voor vrouwen.
Grappig was bij aankomst op het vliegveld dat er kisten met ananassen (pineapples) stonden, de ananas is nl het nationale symbool van Hawaii. Ook op mijn hotelkamer lag een verse ananas in de koelkast klaar als welkomsgeschenk. Leuke verwijzing naar mijn droom waar het allemaal mee begon.

Het zingen van de klanken was heel bijzonder, de groep van uiteindelijk 900 mensen was bijzonder. Uberhaupt de hele reis van 8 dagen was heel bijzonder. het eiland Maui was bijzonder zee, palmbomen warmte , het was er heerlijk.
Walvissen gezien, een moeder met een jong. Het was fantastisch.
Na de reis had ik het gevoel: ik kan de hele wereld aan. Nu nog kijk ik er met zoveel blijdschap en ook verwondering op terug.  

Dit is dus wat er kan gebeuren als je besluit om iets met je (letterlijke) dromen te doen. 
Het voelt nog steeds aan als een wonder.

En het leuke is als ik dat kan , ik ben een heel gewoon mens, dan kan een ander het ook. 

Dit blog gaat over mijn dromen, mijn letterlijke dromen maar ook mijn idealen en de dromen die ik wil realiseren. Grote dromen voor de hele mensheid en kleine dromen voor mezelf en de mensen die ik lief heb.